Ardennen via de Vennbahn

Vanmorgen vroeg op pad, ik wil de drukte in het Geuldal voor zijn en zit om 8.20 uur op de fiets. Na een aantal keren stevig klimmen en verkeerd rijden, hè dit zou volgens de kaart niet onverhard zijn, kom ik uit bij Raeren. Rustige wegen via Sippenaeken en Plombières. Ik passeer een enorm spoorviaduct voor Moresnet.

Het laatste stuk ben ik opgereden met een Belg, Willy, die onderweg is naar Rome.


We willen de Vennbahn volgen vanaf Raeren. Alleen het startpunt vinden is nog wel een dingetje. De Vennbahn is een fietspad over het vroegere  spoortraject Aken- Luxemburg: kolen transport.
In de tweede wereldoorlog zwaar beschadigd en niet gerepareerd.
En nu dus een prachtige fietsroute dwars door de Ardennen met niet meer dan ca 3% hoogteverschil.

Bij Roehrig neem ik afscheid van Willy, hij gaat boodschappen doen. Ik fiets door en merk dat het vele klimmen naar het begin punt en 18km vals plat zijn tol eist.
Ik stap af om uit te hijgen, water te drinken en daarna langzaam verder te peddelen.

Het landschap verandert steeds, iets dat ik niet had verwacht. Eerst veel bos, dan vennen,, dan uitzicht op stevige heuvels links of rechts of weilanden.

Ik stop regelmatig voor water, kaartlezen en foto's maken.
De weg gaat soms iets omlaag en dat weer een beetje klimmen.
Een gedeelte loopt er een parallelspoor, dat wordt gebruikt door kleine karretjes waarop mensen moeten fietsen. Levert groot plezier!

Na 47 km moet ik kiezen: de oude Vennbahn, deels onverhard of de ' oude route naar Rome'.
Ik gok op Vennbahn en neem onverhard voor lief. Goede keuze, tot aan St Vith asfalt!

Daar is een camping aan de route.
En dan tref ik twee Nederlandse studenten die elkaar toevallig troffen eerder op de route en samen een stuk oprijden. Gedrieën gaan we eten bij het restaurant naast de camping. Gezellig en lekker.
Dik 100 km gereden vandaag!

Nu echt klimmen

Vandaag is de generale voor het klimmen de komende dagen.
Kwam ik de afgelopen dagen veel toeristische fietsers tegen met een elektrische fiets, hier (in Zuid Limburg) snap ik dat!
















Eerste klim was kort, van de pont over de Maas naar het plaatsje Berg. Daarna door naar Urmond (mooie oude panden, binnenstad schijnt historisch monument te zijn).
Ik suis naar beneden en vervolg de route langs het Juliana kanaal. Daar is het klimmen en dalen als een brug nadert, deze zijn hoog ivm scheepvaart (tankers en zo).

Ik volg een poos een heel smal fietspad langs het kanaal. Spannend. Tot het moment dat het wegdek zo opgebroken is dat er twee tassen los schieten en een haakje van de voortas om de wielas schiet. Boem ik lig. Bij het fiets onderzoek duurt het even voor ik snap waarom de tas vast zit.

Uiteindelijk met mijn zakmes bandje door gesneden.
Omrijden via Itteren en Borgharen omdat er een wegomleiding is.
Maastricht is vlak, vanaf het station oostwaarts naar Bemelen, dan een echte klim naar Rooth. De eerste die ik een klein stukje moet lopen.
Hier is een diepe mergelput, gegraven omdat de mergel gebruikt werk in de bouw.

Later naar Gulpen een lange afdaling het Geuldal in.
Na Mechelen weer klimmen en omdat ik dan een minicamping (Bij Terziet, net onder Epen) tref besluit ik dat het genoeg is voor vandaag. Ca 60 km. Even na 16.00 staat de tent.
Prachtig uitzicht vanaf de camping (het hoogteverschil zie je niet op de foto).

's avonds komt er een auto het terreintje op; een boer die fruit verkoopt. Dat is nog eens service! (en lekker).

Aardige mensen

Als je alleen op pad bent, zeker met de fiets, heeft dat zo zijn voordelen. Mensen spreken je veel makkelijker aan.
Vanmorgen deelde ik de picknick tafel met de bewoners van het andere tentje op het veldje. Naast een leuk gesprek was het bijkomende voordeel dat hij de tafel en bank afdroogde.

Na een mooie tocht over de Oirschotseheide tijd voor koffie op het terras in Oerle. Ik mag mijn telefoon met oplader in het stopcontact steken, want voor het eerst heb ik niet genoeg aan mijn Waka waka.
Op het terras word ik aangesproken door twee dames, wat ouder dan ik, die belangstellend informeren naar mijn reis en vertellen samen naar Rome te zijn gefietst. Nu plannen ze een fietstocht door Azië!
Via leuke kleine weggetjes door Knegsel, Steenstel naar Riethoven. Vervolgens een prachtig fietspad over de Malpiebergseheide. Op een bankje lunch ik.

Dan rijd ik via de Achelse Kluis België in. In Lozen hoog tijd voor thee. Ik heb last van handen, armen, nek en mijn achterste. Het Jaagpad langs de Zuid Willemsvaart gaat als een trein tot aan Bree, daar moet ik om een bedrijf heen en dus de route af. Alleen had ik het bordje niet gezien en moet dus terug fietsen.

In Neeroeteren doe ik een paar boodschappen bij een Turks winkeltje. als ik iets aanwijs met de vraag wat het is krijg ik er een om te proeven. Een heerlijk koekje met honing en sesam, waarvan ik de naam weer ben vergeten.

En dan kom ik op het tweede adres waar vroeger een camping was en nu niet meer (eerste is nu een klimparadijs). Deze tweede is voor langdurig verblijf. Ik mag mijn tentje opzetten op en hoekje dat vroeger de camping (Het Eiland) was. Als iemand iets vraagt moet ik maar zeggen dat ik op bezoek ben.
Lief dat ze me niet weg stuurt maar me illegaal laat overnachten. Heerlijk 's avonds nog een poosje op een bankje aan het water zitten lezen. Om tien uur zoek ik mijn slaapzak op.
ca. 88 km vandaag.

Van het rivierenland naar bos en duin

Het is nog even zoeken naar mijn kampeerritme. Toch om half tien klaar voor vertrek.
Ik rijd verder zuidoost waards. Prachtige plaatsjes als Arkel (mooie straatjes aan de Linge), Woudrichem, een vestiging stadje met geschiedenis.

Twee pontjes vandaag, de eerste over de Linge tussen Arkel en Spijk.
Hoewel ik net een uur onderweg ben drink ik koffie op het terras van de pont. Het pontje zelf kan net een paar fietsen bevatten en gaat elektrisch via een kabel. Het stijle talut omhoog laat me alvast even oefenen in klimmen.

Ik geniet van het hele stuk dijk van de Afgedamde Maas (nu snap ik waarin dit deel van Nederland rivierenland heet). Zoveel zijarmen van de grote rivieren.
Langs de dijk o.a. in Veen huizen met rieten daken die bijna tegen de weg aan liggen.

In Heusden allemaal kasseien, dat dwingt tot heel rustig fietsen. Gelukkig tref ik de Herbtseweg, hierdoor heb ik meteen de juiste route het stadje uit gevonden (naar Herbst dus).

Vlak voor Elswout volg ik een fietspad tussen de landbouwgewassen door. En i.v.m. hoge nood een mooi plekje om 'wild' te plassen :-)


Na Drunen is het ineens duin en bos. Totaal ander landschap. En het ruikt heerlijk.
Dan besluit ik dat ik de natuurkamping bij Oisterwijk, Morgenrood, wil vanavond. Die vinden is een uitdaging. Omdat mijn kaarten niet voldoende uitsluitsel geven komt Scout er weer aan te pas. De zigzag route vertrouw ik niet dus dan die van de Fietsersbond. Dat gaat beter. Totdat die me op een zandpad stuurt waarvan ik twijfel of het fietspad is! Ik ga toch door en beland uiteindelijk weer op verharde weg en vind de camping. Achteraf blijkt de fietsroute gewoon langs de camping (en het NIVON-huis) te lopen ;-)

Net als ik de tent ga opzetten op één van de tentveldjes begint het te spetteren. Tussen de buitjes door gedouched en gekookt. Een mooie regenboog maakt het af. Nu met een kopje thee aan de picknick tafel met de donder in mijn nek. Het wordt geen droge nacht....
.
75 km vandaag. De overgang benen - billen is wat gevoelig.