Kleine dingen

Gister las ik een artikel over positiviteit; dit zit gedeeltelijk 'ingebakken' maar kun je zelf beïnvloeden. Ze benoemden zeven aspecten die je helpen positief in het leven te staan, waaronder positieve mensen om je heen hebben en de kunst om oog te hebben voor de kleine dingen in het leven.

Onderweg naar huis moest ik daar weer aan denken. Wat een prachtige zonsondergang hadden we vanavond! (in elk geval in de Haarlemmermeer). En wat heerlijk dat het al weer langer licht is aan het einde van de middag. Hierdoor valt mijn oog onderweg ook weer op van alles waar ik in het donker zo aan voorbij reed: een heeel klein vogeltje dat opgeschrikt wordt door mijn passeren, tarwe dat al een paar centimeter boven de aarde uitsteekt, een woud van sneeuwklokjes in die ene tuin en zo nog veel meer.

Nu ik dat weet over positivisme ben ik me nog meer bewust van al die kleine lieve, leuke en mooie dingen die ik tegenkom op een dag.

Gemist

De laatste week van januari en eerste week februari liet het weer veel te wensen over; sneeuw, gladheid, harde wind. Voor het eerst een hele week niet op de fiets naar mijn werk! En dat voelt raar. Niet fijn!

Zielsgelukkig dus dat ik eindelijk weer op de fiets ga. Weinig wind, wel koud, maar lekker gezond weer.
De eerlijkheid gebied wel te zeggen dat ik me erg bewust was van elke kilometer die onder mijn wielen door gleed. Toch wel weer wennen aan de afstand. ;-)

Automatische koplamp

Automatisch, klinkt als gemakkelijk en nergens over na hoeven denken, maar sommige automatische dingen ergeren mij mateloos.
Vooral als er geen manueel ingrijpen bij mogelijk is.

Zo'n automatisch ding is de koplamp op mijn fiets. Floept mooi aan als het donker is en je begint te rijden. Floept niet aan als ik overdag op de fiets stap.
Mist is al een heikel item; ik rij dan graag met licht op, maar mijn koplamp vindt dat kennelijk niet altijd nodig.

Gistermorgen hadden we een prachtige zonsopgang. Rond half negen was de hemel versierd met prachtige oranje banen. Floep uit ging mijn lamp. Reed ik onder een paar bomen door, floep weer aan en daarna weer uit. Reed ik langs een grote boerderij, floep weer aan.

Vanmorgen wederom een mooie grote zon die de hemel in kleur zette. Maar nu ging de lamp floep aan zodra ik weer vaart zette, en bleef hij aan....
Mooi natuurlijk, maar ik snapte er niets meer van! Voor mijn eigen oog was vanmorgen lichter dan gistermorgen, voor de koplamp was het andersom.

Ik denk dat ik op zoek ga naar het lichtoogje op de koplamp en dit maar afplak in deze donkere dagen ;-)

Gezien worden

Gistervavond haal ik een fietser in, onderwijl denkend 'ohoh zonder licht, donker gekleed, dom dom dom.
Als ik naast haar fiets hoor ik 'mag ik wat vragen?' Dus ik hou in en zeg 'natuurlijk'.
'Weet u of mijn achterlicht brandt?' Ik begin te antwoorden met 'nee', zak dan een beetje af en corrigeer door te zeggen 'nou, heel een klein rood pitje zie ik nu'.

Vervolgens wil ze ook weten of haar voorlicht brandt. Tja als je dat zelf niet kunt zien zegt dat natuurlijk ook al iets. Bovendien is het met je hand er voor houden heel snel te checken...
Maar... van de zijkant zie ik ook hier een miniscuul lichtpitje en meld haar dit dus. Dan fiets ik door.

Onderweg passeer ik nog een aantal fietsers, sommigen met (prima) verlichting, anderen compleet duister en een paar waar ik pas van heel dichtbij constateer dat ze verlichting op de fiets (of kleding) blijken te hebben. Dan schiet het z'n doel toch wat voorbij als ik éérst de fietser in beeld krijg en pas minuten later het lampje...

Opvallend is overigens wel; hoe verder van de stad af hoe beter de fietsverlichting ;-)