Gezien worden

Gistervavond haal ik een fietser in, onderwijl denkend 'ohoh zonder licht, donker gekleed, dom dom dom.
Als ik naast haar fiets hoor ik 'mag ik wat vragen?' Dus ik hou in en zeg 'natuurlijk'.
'Weet u of mijn achterlicht brandt?' Ik begin te antwoorden met 'nee', zak dan een beetje af en corrigeer door te zeggen 'nou, heel een klein rood pitje zie ik nu'.

Vervolgens wil ze ook weten of haar voorlicht brandt. Tja als je dat zelf niet kunt zien zegt dat natuurlijk ook al iets. Bovendien is het met je hand er voor houden heel snel te checken...
Maar... van de zijkant zie ik ook hier een miniscuul lichtpitje en meld haar dit dus. Dan fiets ik door.

Onderweg passeer ik nog een aantal fietsers, sommigen met (prima) verlichting, anderen compleet duister en een paar waar ik pas van heel dichtbij constateer dat ze verlichting op de fiets (of kleding) blijken te hebben. Dan schiet het z'n doel toch wat voorbij als ik éérst de fietser in beeld krijg en pas minuten later het lampje...

Opvallend is overigens wel; hoe verder van de stad af hoe beter de fietsverlichting ;-)

Glad vanmorgen

Toen ik mijn hoofd buiten de deur stak dacht ik 'koud'. Zodra ik op de fiets stapte bedacht ik 'het kan wel eens glad zijn'.
Dit werd weer ontkracht toen ik de plassen op het wegdek zag liggen.

Een kilometer verder zag ik op de brug over de Hoofdvaart een jonge dame naast haar fiets haar tas van de grond rapen, toen wist ik het zeker 'wél glad dus'.

En dus ga ik over op sterk anticiperend fietsen: niet remmen maar op tijd uit laten rollen, indien nodig zeer voorzichtig en ruim tevoren kleine beetjes remmen, rechtop - dus met weinig snelheid - de bocht om.
Ik houd ruime afstand tot alles en iedereen, om het even wie er onverhoedse bewegingen maakt, die ander of ik, dan heb ik ruimte en tijd om te reageren.

Zonder kleerscheuren bij de fysio en vervolgens weer thuis aangekomen.
Dan de uitdaging naar Amsterdam. Want het is mooi weer, dus natúúrlijk ga ik fietsen. Ik besef dat ik de eerste 6 km direct langs de Hoofdvaart moet rijden, hoe glad is de weg? Ik besluit dat dat wel meevalt; aandachtspunten zijn bruggen, viaducten, witte verf vlakken op de weg, klinkers en wegdek in de schaduw. Grote uitdaging is de middelste Calatravabrug. Die is inderdaad wat glad. Dus met laag tempo en zo recht mogelijk neem ik hem. Het verkeerslicht direct daarna is verradelijk. Gelukkig blijkt het daar niet echt glad.
Hoofddorp valt me mee, maar ik blijf waakzaam.
Bij het volgende verkeerslicht weer een waarschuwing; een meisje staat naast haar scooter en bekijkt deze aandachtig. Ja, inderdaad is ze onderuit gegleden en staat nu eventuele schade op te nemen. Zelf is ze er zonder kleerscheuren vanaf gekomen.

Ik herhaal voor mijzelf en haar de risicoplekken met de aanvulling dat het fietspad wel mee zal vallen. Dat pad blijkt echter niet gestrooid zoals ik verwacht had. Het lijkt wel of de gladheid de strooidivisie van de gemeente totaal heeft overvallen.

In Amsterdam fiets ik zelfs even over een stukje gestrooid pad, hoewel volslagen onduidelijk is wat wel en niet is voorzien van een pekellaagje.

Later dan gepland, maar tevreden dat ik het er zonder valpartijen van af heb gebracht zet ik mijn fiets in de stalling.
Op kantoor blijkt dat mijn collega met haar scooter wél onderuit is gegaan, net als vele anderen, op een plek waar ik een half uurtje later langs ben gekomen.

Wijsheid of mazzel? Ik houd het op alle twee!
http://www.haarlemsdagblad.nl/regionaal/haarlemmermeer/article27253198.ece/Fietsers-massaal-onderuit-in-Hoofddorp

Blikjes voor Serious Request

Op Facebook riep Martin op tot het bij hem inleveren van lege (bier-/friesdrank)blikjes. Hij zamelt deze in voor Serious Request, dit jaar in Haarlem.
Mijn reactie was dat er in de bermen langs weg en fietspad genoeg ligt, dus oprapen zou meteen twee doelen dienen.

En dus, toen ik terug fietste vanuit Leiden, voegde ik de daad bij het woord. Tussen Sassenheim station en de Haarlemmermeerpolder loopt het fietspad pal langs de snelweg (A44). Voorraad genoeg dus. De wapperende plastic tas aan mijn stuur had al snel een stevige bodem.

Langs de Hoofdvaart voor Abbenes was de oogst zelfs zo rijk dat ik een stuk ben gaan lopen om niet elke twee tellen af- en weer op te hoeven stappen. overigens geen slechte combi met de stevige tegenwind ;-)

Bijna thuis kon er geen blikje meer bij en moest ik met pijn in het hard blikjes langs het fietspad laten liggen.... Ik kon Martin in elk geval laten weten dat hij bij mij een voorraadje kan ophalen.

Wie volgt?

Mijn rok kraakt.

Het is weer eens zover, niet gepland moet er iets onhandigs mee op de fiets.
Dit keer ben ik binnen gelopen bij een tweedehands winkel op zoek naar een mogelijk kastje voor de badkamer of andere interessante spulletjes.
De drie bloempotjes in een mooie tint rood kunnen gewoon in de fietstas. Maar het tweestapstrapje van Brabantia is een ander verhaal.

Vastzetten op de bagagedrager kan niet; over het zadel heen naar achter steken - daarvoor is hij te lang; gedeeltelijk in een tas steken - daarvoor is hij te breed.
Uiteindelijk hang ik het bovenste deel over mijn stuur en houdt het trapje in het midden vast.
Nu veilig op de fiets stappen. Als ik eenmaal rijd merk ik dat hij zwaarder is dan gedacht.
Na een kilometer heb ik een soort ideale positie voor trapje en mijzelf gevonden.

Dan moet ik stoppen voor een verkeerslicht. Afstappen lukt. Maar direct daarna is het licht groen.
Als ik weer opwip om op het zadel te komen hoor ik de stof van mijn rok kraken; oioi, dat wordt een scheur... Goedkoop trapje levert een dure rok op.
Op een kruising zo'n twee kilometer verder moet ik weer uit het zadel. Voor alle zekerheid steek ik lopend over en stap via het randje van het trottoir weer op. weer een oorverdovend gekraak.

Eenmaal thuis zet ik het trapje neer en voel aan de achterzijde van mijn rok; waar is de scheur.
Niets te ontdekken. In de spiegel van de slaapkamer; geen scheur te ontdekken! Totdat ik de rok optil... en een van diverse scheuren en gaten voorziene voering tref.

Zielsgelukkig besluit ik die er gewoon uit te knippen. Een losse onderrok functioneert ook prima tenslotte.